Prowincja Alicante to jeden z najbardziej nerwowych rynków nieruchomości w Europie — i jeden z najbardziej spójnych w jednym kierunku: cenach rosnących o kilkanaście procent rocznie. W drugim kwartale 2026 r. gotowe mieszkania podrożały tam o 20,7% w skali roku, do 1 979 €/m² według IMIE Tinsa Accumin, a ceny ofertowe w sierpniu zbliżyły się do 2 760 €/m² według Idealisty. Jednocześnie Alicante to prowincja z najwyższym w Hiszpanii udziałem kupujących z zagranicy: blisko 45% transakcji. Ale „rynek Costa Blanca" w liczbie pojedynczej nie istnieje. Południe i północ wybrzeża to dwa różne światy — różne ceny, różni kupujący i różna logika inwestycji.

Południe: Torrevieja, Orihuela Costa, Alicante i Elche

Południowa Costa Blanca to rynek mieszkań i apartamentów, od Torreloveji po Orihuelę Costa, z dużym zapleczem miejskim w Alicante i Elche. Poziomy cen z kwartalnego raportu Tinsa Accumin (2T 2026): Torrevieja 1 967 €/m² (wzrost o 18,8% rok do roku), Orihuela 2 021 €/m² (+15,6%), Alicante miasto 2 060 €/m² (+16,8%), Elche 1 599 €/m². To wciąż poziomy, przy których apartament 70-metrowy mieści się w budżecie 150–200 tysięcy euro — głównie dlatego, że południe od lat jest celem polskich i belgijskich nabywców szukających pierwszego mieszkania w Hiszpanii. Według statystyk rejestrów za 2024 rok w czołówce narodowości kupujących w prowincji są Brytyjczycy, Holendrzy, Polacy, Belgowie i Ukraińcy — i większość transakcji z tej listy rozgrywa się właśnie na południu.

Słabość południa wynika z jego siły: to stolica najmu krótkoterminowego. Torrevieja ma 10 075 zarejestrowanych mieszkań turystycznych (rejestr Turisme Comunitat Valenciana) — najwięcej w prowincji — i wchodzi do krajowej dziesiątki w ofercie na platformach (3 887 lokali według INE za maj 2026). Cała prowincja oferuje 32 148 mieszkań turystycznych, drugi wynik w Hiszpanii po Maladze. Przy takiej podażi konkurencja o gościa jest realna, a rentowność najmu zależy bardziej od zarządzania niż od lokalizacji. Kompensacją jest dostępność: nowe budowy jest za mało, a ceny wciąż niżej niż na północy.

Północ: Dénia, Jávea, Moraira, Calpe, Benissa, Altea, Benidorm

Północna Costa Blanca to rynek willi i lokalnej rzadkości. Między Dénią a Alteą ceny ofertowe w sierpniu 2026 r. przekraczają 3 500 €/m² w Benidormie, Benissie, Altei i Calpe, a w Jávei i Morairze przekraczają 4 000 €/m² (dane Idealisty za sierpień 2026, za lokalną prasą). W ujęciu transakcyjnym Benidorm — jedyny wielkomiejski punkt północy — kosztuje średnio 2 849 €/m² wg Tinsa Accumin, co stawia go w ścisłej krajowej czołówce poza metropoliami, tuż za Marbellą (3 694 €/m²) i baskijskim Getxo (3 609 €/m²), i już powyżej nominalnych szczytów bańki z 2007 roku.

Profil kupującego jest inny niż na południu: więcej Belgów, Holendrów i Niemców, więcej domów, mniej mieszkań — i znacznie mniej gotowej podaży, bo gminy takiego Morairy czy Benissy z reguły nie wydają nowych licencji na masową zabudowę. Cenę połnocy napędza też popyt z wnętrza prowincji i z Alicante: odkąd ceny w mieście przekroczyły 2 000 €/m², kupujący przesuwają się w stronę Calpe i Dénii. Zjawisko widać zresztą w całej prowincji: największe wzrosty roczne — powyżej 30% — dotyczą dziś miasteczek w głębi ziemi, takich jak Albatera, Dolores, Jijona, Gata de Gorgos, Tibi czy Callosa de Segura.

Co łączy oba końce wybrzeża

• wzrost cen: prowincja +20,7% r/r wg Tinsa Accumin (2T 2026) i +7% r/r w cenach ofertowych wg Idealisty (sierpień 2026) — jeden z najszybszych rynków Hiszpanii
• kupujący z zagranicy: ok. 44–45% transakcji — najwyższy udział wśród prowincji Hiszpanii, przed Malagą (ok. 34%)
• grunt: działki w Comunitat Valenciana podrożały o 25,8% w pierwszym kwartale 2026 (dane ministerstwa), w samej prowincji Alicante do 274,8 €/m² — co z góry podnosi koszty przyszłych nowości
• dostępność: Alicante wśród 14 prowincji, gdzie wysiłek zakupu przekracza próg 35% dochodów; w Benidormie trzeba mieć ok. 2 813 € na rękę miesięcznie, żeby sfinansować mieszkanie 100 m²

Które wybrzeże dla polskiego inwestora

Południe kupuje się budżetem i pomysłem na najem: wejście taniej, rynek najmu rozbudowany, ale konkurencja duża — liczy się lokalna ekipa i dostęp do gości. Północ kupuje się rzadkością: wyższy próg wejścia, za to mniejsza podaż i profil premium, który historycznie lepiej trzyma wartość w korektach. Przy budżecie do 250 tysięcy euro południe ma sens inwestycyjny, powyżej 400 tysięcy północ zaczyna oferować to, czego południe nie ma: willę z widokiem, której nie da się dobudować.

Redakcja Marbella New Homes analizuje oba brzegi Costa Blanca i dobiera lokalizację do budżetu i celu inwestycji — bez przymuszania do jednej strony mapy.