Ceny mieszkań w Maladze przekroczyły kolejny psychologiczny próg. We wrześniu 2026 roku metr kwadratowy w rejonie Ensanche Centro-SOHO dobił do 5 881 euro — to rekord w całej historii pomiarów i tylko 119 euro od granicy 6 000 euro za metr. La Victoria, uważana jeszcze niedawno za tańszą alternatywę dla centrum, z rekordem 4 947 euro za m² właśnie przekracza próg 5 000 euro. Oba rejony stolicy Costa del Sol podrożały w ciągu roku odpowiednio o 14,9% i 19%.

Rekordy nie tylko w centrum

Średnia cena dla całej Malagi to teraz 3 969 euro za m² (+4,1% rok do roku), ale ta liczba ukrywa rozjazd na mikroobszarach. Ciudad Jardín podrożał o 19,5% — do 2 781 euro za m² — i to jest jedna z najmocniejszych dynamik w mieście. El Molinillo-Capuchinos osiągnął 3 669 euro (+14,5%), Cruz del Humilladero-Los Tilos 3 599 euro (+12,4%), a Pinares de San Antón 4 174 euro (+14,7%).

Dzielnice premium rosną wolniej niż reszta miasta

Najbardziej zaskakujący jest kontrast. Pacífico, najdroższy obszar Malagi (7 424 euro za m²), wciąż znajduje się poniżej swojego rekordu z kwietnia 2026 roku (7 678 euro). La Malagueta-Monte Sancha (7 246 euro) też nie odbiła jeszcze majowego maksimum (7 462 euro). Podczas gdy dzielnice premium notują 4-6% rocznie, rejony historycznie tańsze podskakują o kilkanaście procent — klasyczny efekt wypierania popytu z najdroższych lokalizacji.

Co to oznacza dla inwestora z Polski?

Po pierwsze: metoda "taniej na obrzeżach" przestała działać automatycznie. Ciudad Jardín czy La Victoria drożeją szybciej niż Malagueta, więc przewagę cenową trzeba szukać w analizie konkretnego mikrorajonu, a nie w samej nazwie dzielnicy. Po drugie: dynamika 12-19% rok do roku w centralnych rejonach to sygnał ostrożności — w części dzielnic ceny dojrzały do stabilizacji. Po trzecie: przy zakupie pod wynajem trzeba pamiętać o restrykcjach licencyjnych dla najmu krótkoterminowego w Maladze — to nadal najważniejszy czynnik ryzyka w stolicy wybrzeża.